රණවිරු පදක්කම

විදුලි පුවත ලදිමි
එළිමහනේ හිඳ
මෙහෙකරුවන් සමග දොඩමලුව
හිස පීරනාවිට

රජයේ සාතිශය කණගාටුව
ඒ සමග පලවිය
ක්රිගයාන්විතයේදී
මියගිය මහිමි වෙනුවෙන්

දින දෙකක් නොදන්නෙමි
ඉක්බිති අවදිවූයෙමි
දුක්වන අසල්වැසි හඞකින්
යලි පියවි සිහිය ලදිමි
පළමුවන වැන්දඹු ඇඳුම්
පළමුවන වැන්දඹු අහර

මතකයෙන් හැර දමන විට
උකුල් ඇට එතැන
ඉල ඇට මෙතැන
ගිජු ලිහිනියන්ට ඉතිරිය

සිපගනු ලැබුවෙමි
පුතුගෙ හිස අතගානු දුටුවෙමි
පුතු හිස හිසින ගෑවින
ලද දින වීර පදක්කම
පලවිය පුවත් පත් වල
තුරුණු වියෙහිම
විරුවකුව මියගියේය . . . .

නැවත මිතුරෝ රැස් කෑහ
සුබ පැතුමට එවර
සතියක් පුරා ම පුතුද
පැළඳ ඒ පදක්කම
වීදිය පුරාම දිවැ
රස කැවිලි පුද ලද

දැන් මේ පදක්කම
පෙට්ටගම තුල
ඉන් කුමක් කරම් ද?
දෙඅත් නැත ඊට
දෙතොල් නැත
ලිඟුවක්ද නොමැතිය
සැබැවින්ම එය
තවත් එක් පිත්තල කැබැල්ලකි

Taufio Rafat නැමති පකිස්තාන් කවියාගේ The Medal නම් කවියේ පරිවර්තනයකි.